5 antwoorden

5 vragen aan groot kind Aakash Nihalani

Geboren in New York, opgegroeid in New Jersey, gesetteld in Brooklyn. Kunstenaar Aakash Nihalani is duidelijk beïnvloed door New York. Nihalani studeerde oorspronkelijk politieke wetenschappen, maar hij heeft de roep van de kunst niet lang kunnen weerstaan. Als outsider kon hij helemaal zijn ding doen en in alle vrijheid experimenteren. Het resultaat is reductionistische 3D-kunst met zoveel perspectief en dimensie dat het weer complex wordt.

Hij reist de hele wereld rond om pleinen en parken om te toveren in visuele speeltuinen. Het werk van Nihalani is spijtig genoeg steeds een korte levensduur beschoren: vaak wordt het binnen enkele dagen – en soms zelfs uren – weer afgebroken. Het moment, daar leeft hij voor. En op dit moment beantwoordt hij vijf van onze vragen.

Hoe komt het dat 3D-creaties zo je ding zijn geworden?

“De architectuur waar ik opgroeide heeft me altijd mateloos geboeid,” bekent Nihalani. “Het leken allemaal grote en kleine dozen en daarmee heb ik altijd iets willen doen. Op school volgde ik printlessen. Ik printte vaak honderden kubussen om dan te experimenteren met composities en vormen. En het heeft me nooit los gelaten.”

Een installatie maken, hoe gaat dat in z’n werk?

“Ik loop gewoon een beetje rond tot ik een interessante plaats vindt,” vertelt Nihalani. “Als het moeilijk is om direct ter plaatste met tape te werken, maak ik in mijn studio eerst een versie op karton. Daarna ga ik terug naar de locatie om de puzzel te vervolledigen. Dat vind ik trouwens het leukste: in dialoog treden met een omgeving en de mensen in die omgeving.”

Ben je een minimalist of een maximalist?

“Ik begrijp waar de vraag vandaan komt,” geeft Nihalani toe, “Maar ik ben zonder twijfel een minimalist. Ik gebruik misschien ingewikkelde ruimtelijke en dimensionale aspecten, maar ik ben en blijf minimalist: ik gebruik zo min mogelijk om zoveel mogelijk te realiseren.”

Waarom werk je met tape?

“Per ongeluk,” lacht Nihalani. “Ik was een keer een muur aan het behangen voor een tentoonstelling, en er was een trap of een stelling – ik weet het niet meer juist – die een interessante schaduw op de vloer wierp. De schaduw had een interessante vorm, dus ik begon hem af te plakken met tape. En toen klikte alles.”

En ten slotte: waar komt je inspiratie vandaan?

“Ramen, stopborden, een violist, een betonmuur, een wijnstok, een waterval, fruit… Moet ik nog doorgaan?”

22/01/2014

Uw vragen of opmerkingen bij dit artikel

Vorige artikel
De perfecte kamerplant kiezen
Volgende artikel
Quadrat: multifunctioneel design