Twee bedden, een volwaardige badkamer mét afwasmachine, een bureau, een zit- en eetgedeelte, een dressing én voldoende plaats om twee fietsen te stallen. En dat allemaal op een bewoonbare oppervlakte van 17m².
Er zijn kotstudenten die het met veel minder moeten stellen en toch een grotere bewoonbare oppervlakte hebben in hun kot. Slim ruimtegebruik is hier dan ook het geheime ingrediënt.

Leven als God in Frankrijk … op 17m²

Het micro-appartement kwam er nadat Steve Sauer, een designer bij Boeing, op zoek was naar een ruimte om wat spullen te bewaren. Nadat hij een plekje gevonden had, namelijk een ondergrondse ‘storage room’ in Seattle, zag hij dat de ruimte eigenlijk veel meer potentieel bood.

micro-studio-inrichten-studentenkot-voor-de-renovatie

Door zijn job was Steve het gewoon om beperkte ruimte zo slim mogelijk te gebruiken. Hij werkte dan ook een grondplan uit waarbij hij uitging van een 22-jarige persoon die naast zijn kleren niet veel anders heeft maar toch wil genieten van het leven in de grote stad. Een beetje vergelijkbaar met de studenten en hun kot. Zeker wanneer je weet dat de gemiddelde bewoonbare oppervlakte van een Belgisch kot schommelt tussen de 16 en 22m².

Steve wilde echter niets opofferen en puzzelde daarom 8 ruimtes in de beperkte ruimte:

  • Een soort van loungegedeelte met Eames stoel
  • Daaronder een mini-woonkamer met 37inch tv
  • Naast het loungegedeelte is ook ruimte voorzien voor een éénpersoonsbed
  • Daaronder bevindt zich dan de walk-in dressing die ook dienst kan doen als bureau
  • Functionele keuken mét afwasmachine
  • Badkamer met lavabo, douche en toilet
  • Boven de badkamer is nog een bed voorzien
  • Een ‘soak tub’ van 90cm. diepte verborgen onder het gangpad

Ten slotte heeft hij tussen al die ‘kamers’ ook nog eens voldoende bergruimte over voor 2 fietsen.

Een hoger wooncomfort dankzij vernuftig gebruik van materialen

Door allerhande materialen op een andere manier te gebruiken dan waarvoor ze bestemd waren, kon Steve zaken realiseren die anders onbetaalbaar waren of gewoonweg niet mogelijk. Zo gebruikte hij voor de slaapruimte boven de badkamer een glazen tafelblad van IKEA met daarop een lattenbodem van IKEA.

Door alles te ‘downsizen’ had hij van veel zaken ook heel wat minder materiaal nodig. Denk maar aan verf en vloerbekleding… Aangezien hij daar sterk op kon besparen, kon hij zich ook wat duurder materiaal en mooiere spullen veroorloven. Zo gebruikte hij op bepaalde plaatsen Braziliaans notenhout, plaatste hij Duitse designkranen en kon hij zich een Eames stoel veroorloven.

Meubelen, accessoires en materialen die hij niet vond of die niet naar z’n zin waren, ontwierp hij zelf. Zo ontwierp hij de houder voor de douchekop deels door stukken van een fiets aan te passen en te hergebruiken. Daarnaast gebruikte hij hardhout van IKEA dat normaal dient om een schap te maken, als keukenblad.

Door de ruimte slim te gebruiken en enkele IKEA hacks* toe te passen kan Steve goedkoop wonen zonder in te boeten aan luxe. Hij wilt nu zijn ideeën uitvergroten tot een heel appartementsgebouw met allemaal micro-appartementen. Misschien een ideetje voor de projectontwikkelaars van studentenkoten in België?

* Het hacken van IKEA-producten is het gebruiken van hun producten op een totaal andere manier dan waarvoor het product gemaakt werd.